Τί είναι το σφράγισμα και πότε χρειάζεται;

Με το σφράγισμα αποκαθίσταται η λειτουργία και το σώμα ενός δοντιού που έχει καταστραφεί από τερηδόνα. Ο οδοντίατρος αφαιρεί πρώτα από το δόντι το κατεστραμμένο τμήμα του, καθαρίζει την περιοχή αυτή και γεμίζει την κοιλότητα που έχει δημιουργηθεί με ένα από τα υλικά με τα οποία γίνονται τα σφραγίσματα.

Με το σφράγισμα εμποδίζονται τα βακτηρίδια να δράσουν μέσα στο δόντι και να το καταστρέψουν ακόμη περισσότερο. Μεταξύ διαφόρων υλικών που χρησιμοποιούνται για τα σφραγίσματα, περιλαμβάνονται ο χρυσός, η πορσελάνη, η συνθετική ρητίνη και ένα αμάλγαμα από μόλυβδο, χαλκό, κασσίτερο και κάποιες φορές ψευδάργυρο.

Δεν υπάρχει κανόνας. Εξαρτάται από την έκταση της τερηδόνας, από ενδεχόμενη αλλεργία σας σε ορισμένα υλικά, από το τμήμα της οδοντοστοιχίας στο οποίο θα γίνει το σφράγισμα και από το κόστος. Κάθε υλικό έχει ιδιαίτερες ιδιότητες και προορισμούς:

• Σφραγίσματα χρυσού παραγγέλλονται στον οδοντοτεχνίτη και διαμορφώνονται ανάλογα με την κοιλότητα του δοντιού, από τον οδοντίατρο. Είναι πολύ ανεκτά από τους ιστούς των ούλων και διαρκούν περισσότερα από 20 χρόνια. Για τους λόγους αυτούς ο χρυσός θεωρείται από πολλούς ειδικούς το καλύτερο υλικό σφραγίσματος. Είναι βέβαια η πιο δαπανηρή επιλογή και για να γίνουν σφραγίσματα χρυσού απαιτούνται πολλές επισκέψεις στον οδοντίατρο.
• Σφραγίσματα αμαλγάματος είναι πολύ ανθεκτικά στη φθορά και πιο οικονομικά. Το μειονέκτημά τους, σε σχέση με την πορσελάνη ή τις συνθετικές ρητίνες, είναι το σκούρο χρώμα τους που τα κάνει αισθητά, γι αυτό και δεν χρησιμοποιούνται στα μπροστινά δόντια ή σε άλλες εμφανείς περιοχές του στόματος.
• Σφραγίσματα συνθετικών ρητινών έχουν το πλεονέκτημα ότι μπορούν να προσαρμοστούν στο χρώμα των δοντιών σας και χρησιμοποιούνται στην περίπτωση που κάποιος θέλει να δείχνουν τα δόντια του φυσικά. Οι ρητίνες αφού αναμιχθούν, τοποθετούνται απευθείας μέσα στην κοιλότητα και εκεί στερεοποιούνται. Δεν είναι το ιδανικό υλικό για εκτεταμένα σφραγίσματα, επειδή σπάνε και φθείρονται με την πάροδο του χρόνου και επίσης στιγματίζονται από τον καφέ, το τσάι και τον καπνό. Δεν διαρκούν όσο τα άλλα υλικά σφραγίσματος, συνήθως αντέχουν από 3 έως 10 χρόνια.
• Σφραγίσματα πορσελάνης ονομάζονται ένθετα ή επέθετα, γίνονται κατά παραγγελία, προσαρμόζονται στο χρώμα των δοντιών και αντιστέκονται στις χρώσεις. Χρησιμοποιούνται για εκτεταμένα σφραγίσματα ή για αναπλάσεις τμήματος του δοντιού. Κοστίζουν σχεδόν όσο και τα σφραγίσματα χρυσού.

Σε περιπτώσεις που η τερηδόνα ή κάποιο κάταγμα έχουν καταστρέψει μεγάλο τμήμα του δοντιού, τότε συνιστάται η θήκη. Εάν έχει προσβληθεί το νεύρο, η αγωγή γίνεται με δύο τρόπους: είτε με ενδοδοντική θεραπεία (κατά την οποία το χαλασμένο νεύρο αφαιρείται : η απονεύρωση) είτε με κάλυψη του πολφού (κατά την οποία γίνεται προσπάθεια να διασωθεί το νεύρο).

Μόνο ο οδοντίατρός σας μπορεί να το διαπιστώσει. Ελέγχει όλες τις επιφάνειες των δοντιών σας με ένα καθρεφτάκι με βραχίονα και εντοπίζει τις πιθανές φθορές από την τερηδόνα.

Εξετάζει τα φθαρμένα σημεία με ειδικά εργαλεία και σε ορισμένες περιπτώσεις ίσως κρίνει απαραίτητες και τις ακτινογραφίες. Η αγωγή που θα επιλέξει εξαρτάται από το μέγεθος της βλάβης που έχει προκαλέσει η τερηδόνα.

Σφράγισμα αμαλγάματος

Σφράγισμα χρυσού

Λευκό σφράγισμα