Πώς να φροντίσω τα δόντια ενός νηπίου;

Οι περισσότεροι οδοντίατροι υποστηρίζουν ότι οι επισκέψεις πρέπει να αρχίζουν όταν τα παιδιά γίνονται δύο ετών. Αν αρχίσετε νωρίς θα δώσετε στον οδοντίατρο τη δυνατότητα να παρακολουθήσει την ανάπτυξη των δοντιών του παιδιού σας κι εσείς θα έχετε την ευκαιρία να ενημερωθείτε για τις ανάγκες στοματικής υγιεινής του παιδιού σας, για το ρόλο του fluoride, για τη σημασία της διατροφής του στην υγεία των δοντιών του καθώς και πώς να αντιμετωπίζετε τους στοματικούς τραυματισμούς.

Με κάθε τρόπο δείξτε στο παιδί σας ότι η επίσκεψη στον οδοντίατρο είναι μια θετική εμπειρία και εξηγείστε του ότι είναι ευεργετική για τη στοματική του υγεία. Οσο πιο πολύ αντιλαμβάνεται τη σημασία του οδοντίατρου τόσο περισσότερες πιθανότητες έχει να κάνει τις επισκέψεις στον οδοντίατρο τρόπο ζωής.

Τα δόντια αρχίζουν να βγαίνουν όταν το βρέφος είναι περίπου έξι μηνών και εξακολουθούν μέχρι να γίνει τριών ετών.Τα ούλα του γίνονται πολύ ευαίσθητα και το ίδιο νευρικό. Τρίψτε τα ούλα του με το δάχτυλό σας ή με ένα κρύο μικρό κουτάλι ή με έναν από τους ειδκούς κρίκους αφού πρώτα τον έχετε βάλει στην κατάψυξη. Υπάρχουν επίσης αναλγητικές αλοιφές και άλλα φαρμακευτικά σκευάσματα, τα οποία μπορεί να σας συστήσει ο οδοντίατρός σας. Αν το μωρό σας ανεβάσει πυρετό κατά την περίοδο της οδοντοφυίας, συμβουλευτείτε τον παθολόγο σας για να σιγουρευτείτε ότι δεν οφείλεται σε άλλη αιτία.

Θα ήταν χρήσιμο να επιβλέπετε το βούρτσισμα των δοντιών του παιδιού σας μέχρι να γίνει έξι ετών, εφαρμόζοντας τις οδηγίες που ακολουθούν:

• Χρησιμοποιείστε μια ποσότητα οδοντόπαστας με fluoride, σε μέγεθος μπιζελιού και προσέξτε ώστε το παιδί σας να μην την καταπιεί.
• Χρησιμοποιείστε οδοντόβουρτσα με μαλακές τρίχες και βουρτσίστε πρώτα την εσωτερική επιφάνεια των δοντιών γιατί εκεί έχει την τάση να συσσωρεύεται η πλάκα. Κινείστε τη βούρτσα προς τα ούλα και βουρτσίστε μαλακά πάνω-κάτω.
• Βουρτσίστε στη συνέχεια την εξωτερική επιφάνεια των δοντιών, με τις ίδιες κινήσεις.
• Βουρτσίστε τις μασητικές επιφάνειες των δοντιών κινώντας τη βούρτσα πίσω και εμπρός.

Το δάχτυλο στο στόμα είναι κάτι υγειές και φυσιολογικό για ένα μωρό. Μπορεί όμως να δημιουργηθούν προβλήματα στην ανάπτυξη του στόματος και της σιαγόνας ή στη διάταξη των δοντιών εάν το παιδί εξακολουθεί να βυζαίνει το δάχτυλο μετά την εμφάνιση των μόνιμων δοντιών, μεταξύ τεσσάρων και επτά ετών. Οταν η συνήθεια αυτή παρατίνεται, συχνά τα μπροστινά δόντια πετάγονται προς τα έξω και οι δύο οδοντοστοιχίες δεν συγκλίνουν κανονικά. Αργότερα, στα ενήλικα χρόνια, μπορεί να προκύψουν προβλήματα, όπως πρόωρες εξαγωγές δοντιών, συχνές φθορές στα δόντια και δυσκολία στο μάσημα. Η πιπίλα μπορεί να προκαλέσει παρόμοια προβλήματα αν το παιδί τη χρησιμοποιεί μετά την εμφάνιση των μόνιμων δοντιών.

Ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπίσετε το πρόβλημα, είναι η θετική ενθάρρυνση και όχι η αρνητική συμπεριφορά. Το παιδί σας κάνει κάτι που το αισθάνεται φυσιολογικό χωρίς να γνωρίζει τις συνέπειες. Επαινέστε το όταν δεν βυζαίνει το δάχτυλό του. Θα ήταν ίσως χρήσιμο να ανακουφίσετε την ανησυχία που το κάνει να το βυζαίνει. Μπορείτε να το αποτρέψετε από τη συνήθεια αυτή δένοντας το δάχτυλο με επίδεσμο ή καλύπτοντάς το με ειδική θήκη τη νύχτα. Ο οδοντίατρος ή ο παιδίατρός σας μπορούν να σας συστήσουν κάποια ουσία με πικρή γεύση για να καλύπτετε το δάχτυλο.